Het verhaal van Linda – over haar vader Piet

Afgelopen week heb ik een Dobby eendje mee naar huis genomen en een mooi plekje gegeven bij de foto van mijn vader 💙⭐

Waarom heb ik Dobby meegenomen? Omdat naast het feit dat Dobby een heel mooi en schattig eendje is, er een hele mooie gedachte achter zit, die ontstaan is uit creativiteit en het steunt een goed doel.

Waar Dobby voor staat is een onderwerp dat mensen met elkaar verbindt maar die ook moeilijk, verwarrend en verdrietig kan zijn.

Vandaag deel ik het verhaal van mijn lieve vader Piet. Hij kreeg de diagnose Parkinson en daarbij ook alle symptomen van Lewy body dementie. Niet heel erg bekend en heel anders dan de bekende dementie.

Door de hulp die mijn vader nodig had thuis was mijn moeder niet alleen echtgenote maar werd ze ook verzorgster. Toen dat niet meer ging hebben ze samen besloten dat mijn vader naar de Sterrenlanden zou verhuizen. Daar heeft hij heel veel baat bij gehad, structuur en veiligheid gevoeld en hij wist waar alles lag! Hij deed zelfs spelletjes mee, waar hij vroeger tegen mij en m’n zus zei: nee spelen jullie maar, ik lees mijn krant wel uit. Hier hebben de medewerkers en vrijwilligers een groot aandeel in gehad en daar zijn we ze nog steeds dankbaar voor.

Ook dankbaar dat Erica dit initiatief heeft genomen en het onderwerp letterlijk bespreekbaar maakt met hulp van Dobby! Het is voor heel veel mensen heel moeilijk om een familielid bij te staan met deze ziekte of met dementie. M’n moeder, zus en ik zijn tijdens zijn verblijf in de Sterrenlanden zo veel mogelijk bij mijn vader geweest om ervoor te zorgen dat hij niet alleen was.

Er zijn helaas te veel mensen alleen of eenzaam, dat hebben we in die jaren in de Sterrenlanden te veel gezien.

Ik hoop dat Dobby – ook al heeft hij gouden barstjes op zijn hoofd en weet hij niet alles meer – er voor kan zorgen dat er in heel Nederland en daar buiten mensen denken: ik ben niet alleen.

Liefs van Linda