De maker

Mijn naam is Erica de Winter. Ik ben kunstenaar, schrijver en oprichter van Studio Blijmakers en Het Dobbyhuis in Dordrecht. Bij Studio Blijmakers werk ik met mensen met niet-aangeboren hersenletsel. Daar ontdekte ik wat creativiteit kan doen. Over die ervaring schreef ik het boek ‘De kracht van creativiteit’. Dat inzicht vormt de basis van alles wat ik sindsdien maak.

Het begin van Dobby ligt in Thailand. In Chiang Mai, bij Elephant Parade Land, zag ik tussen de kunstwerken een wit eendje staan. Eenvoudig, stil. Ik bleef kijken. Dat moment liet me niet meer los.

Terug in Nederland gaf ik dat gevoel vorm. Ik ontwierp Dobby: een turquoise eendje met gouden barstjes op zijn kopje. De gouden barstjes zijn geïnspireerd op kintsugi, de Japanse kunst waarbij breuken zichtbaar met goud worden hersteld. Niet om te verbergen wat er gebeurt, maar om te laten zien dat barstjes onderdeel van het verhaal mogen zijn. Dat iets beschadigd kan zijn en toch zijn waarde behoudt.

Daarna volgden de vier Dobby-boekjes. De verhalen kwamen bijna vanzelf. Ze helpen om dementie bespreekbaar te maken op een toegankelijke en respectvolle manier.

Vanuit mijn ervaring met Studio Blijmakers ontstond Het Dobbyhuis. Een plek waar creativiteit, rust en respect centraal staan voor mensen met beginnende dementie. Wat begon als een kunstobject en verhalen, kreeg daar een fysieke plek.

Een jaar nadat ik Dobby had ontworpen, keerde ik terug naar Thailand. Ik overhandigde de vier boekjes aan Jeannette van Elephant Parade Land. Voor mij voelde dat als een cirkel die rond werd. Wat begon met een stille indruk tussen kunstwerken, stond nu op papier. In verhalen en in kleur.

Tijdens die reis gaf ik ook een Dobby-workshop aan mensen met dementie en hun verzorgers bij Baan Kamlangchay, het project van Martin Woodtli. Ik interviewde hem over zijn visie op zorg en zag van dichtbij hoe daar wordt gewerkt met mensen met dementie.

De bewoners en verzorgers beschilderden Dobby’s. Het ging niet om het eindresultaat. Het ging om samen zijn.

Wat mij daar het meest raakte was de houding.

Rust, aandacht en respect.

Die woorden vormen ook de kern van mijn werk.

Ik geloof dat we mensen niet kwijtraken door wat ze vergeten. We raken elkaar kwijt als we stoppen met kijken.

Als maker kies ik ervoor om niet weg te kijken, maar ruimte te maken voor ontmoeting.

Liefs,
Erica de Winter